Zo bouwen we een model: van referentie tot GLB

Een kant-en-klaar model lijkt van buitenaf eenvoudig: één bestand, één klik. Daarachter zit een pipeline die we voor elke asset in de catalogus herhalen. Consistentie is de belangrijkste belofte van 3dpolyx, en consistentie krijg je alleen door elke keer dezelfde stappen op dezelfde manier te doorlopen.

Zo reist een model van idee naar jouw project.

1. Kiezen wat we maken

We beginnen met een vraag: gaan mensen dit echt gebruiken? We kijken waar gamedevelopers, motion designers en interieurartiesten om vragen, wat er in onze categorieën ontbreekt en wat past bij de stijl van de bestaande catalogus. Een model moet op zichzelf werken én naast zijn buren in het schap.

2. Referenties en stijl

Voordat we gaan modelleren, verzamelen we referenties: foto's, verhoudingen, kleurideeën. Die passen we vervolgens aan onze huisstijl aan: strakke silhouetten, licht afgeronde vormen en een warm palet. Het doel is een model dat van een afstand duidelijk leesbaar is en er van dichtbij nog steeds goed uitziet.

3. Blockout

De eerste 3D-versie is een ruwe blockout van eenvoudige vormen. In deze fase controleren we alleen verhoudingen en silhouet. Een te lang scooterframe is nu veel goedkoper te corrigeren dan wanneer de details er al in zitten.

4. Modelleren

Zodra de blockout is goedgekeurd, bouwen we de definitieve geometrie. We houden de topologie schoon en vermijden onnodig detail op plekken die niemand ziet. Kleine details die duizenden driehoeken zouden kosten, verhuizen vaak naar de textures.

Neem onze Vintage scooter: gebogen panelen, chromen onderdelen en een zadel hebben genoeg geometrie nodig om glad te blijven, maar de bouten en stiksels hoeven niet één voor één gemodelleerd te worden.

5. UV-unwrapping

Daarna unwrappen we het model: we leggen het oppervlak plat zodat er textures op geschilderd kunnen worden. Goede UV's betekenen een gelijkmatige texturedichtheid, weinig zichtbare naden en efficiënt gebruik van de texture-ruimte. Deze stap zie je niet in de uiteindelijke render, maar je merkt het meteen als hij slecht is gedaan.

6. PBR-texturing

We voorzien elk model van textures via een PBR-workflow (physically based rendering). Elk materiaal krijgt:

• Basiskleur (base colour) — de pure kleur van het oppervlak, zonder ingebakken belichting.

• Metallic — welke delen van metaal zijn en welke niet.

• Roughness — hoe glanzend of mat elk onderdeel is.

Omdat deze maps het materiaal beschrijven in plaats van een vaste look, reageert het model natuurlijk op de belichting in je scène, of dat nu een zonnig gamelevel is of een sfeervolle productrender.

7. Optimalisatie en export

Een model moet praktisch zijn, niet alleen mooi. We controleren het aantal driehoeken, verwijderen verborgen faces, voegen samen wat samengevoegd kan worden en zorgen dat de schaal in echte eenheden is. Daarna exporteren we één GLB-bestand met de textures erin verwerkt.

Elke productpagina vermeldt het definitieve aantal driehoeken en vertices. Onze Sneeuwpop heeft bijvoorbeeld 59.466 driehoeken en 33.052 vertices: licht genoeg voor realtime gebruik en gedetailleerd genoeg voor een close-up.

8. Kwaliteitscontrole

Voordat een model wordt gepubliceerd, gaat het door een checklist:

• Opent correct in Blender en in een webviewer.

• Juiste schaal en oriëntatie, met het pivotpunt op een logische plek (meestal de onderkant).

• Geen ontbrekende of kapotte textures.

• Nette, leesbare namen voor objecten en materialen.

• Thumbnail en 3D-viewer tonen het echte bestand, geen geïdealiseerde render.

Pas daarna verschijnt het model in de winkel, met prijs, specificaties en preview.

Waarom dit voor jou belangrijk is

Dit alles gebeurt zodat jij het niet hoeft te doen. Als je een 3dpolyx-model in je scène zet, hoort het op het juiste formaat op de grond te staan, er goed uit te zien onder jouw lampen en goed samen te gaan met de andere assets die je bij ons hebt gekocht.

Blader door de catalogus, open de Stenen windmolen in de viewer en zie zelf het resultaat van de pipeline.